روندهای اخیر در حوزه آب، پیامدهای جدی برای آینده

گزارش «وضعیت منابع آب جهانی» سازمان جهانی هواشناسی (WMO)، ارزیابی سالانه و جامعی است که بر پایه یافته‌های علمی تدوین شده و به بررسی چرخه هیدرولوژیکی و رویدادهای شدید در سال ۲۰۲۵ و همچنین پنج سال گذشته می‌پردازد.

پیام‌های کلیدی

سال ۲۰۲۵ از نظر میزان جریان (دبی) رودخانه‌ها، یکی از خشک‌ترین سال‌ها در ۳۵ سال اخیر بود.

جریان رودخانه‌ها در هفت سال گذشته وضعیتی غیرعادی داشته است.

ذخایر آب در سطح خشکی‌های زمین طی ۱۰ سال گذشته کاهش یافته است.

برای چهارمین سال پیاپی، شاهد از دست رفتن گسترده یخچال‌های طبیعی در تمامی مناطق بوده‌ایم.

آسیا و آفریقا مناطقی هستند که بیشترین آسیب را از بلایای مرتبط با آب دیده‌اند.

دسترسی به داده‌های مربوط به آب بهبود یافته، اما همچنان در مناطقی که به‌شدت تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، خلأهایی وجود دارد.

بر اساس گزارش فوق رودخانه‌های سراسر جهان در سال ۲۰۲۵ یکی از خشک‌ترین سال‌های خود را در بیش از سه دهه اخیر تجربه کردند. این گزارش نشان‌دهنده تداوم روند نزولی بلندمدت در ذخایر آب شیرین زمین و عقب‌نشینی یخچال‌های طبیعی است؛ روندهایی که پیامدهای جدی برای مردم و اقتصادها در آینده به همراه دارند.

سال ۲۰۲۵ چهارمین سال پیاپی بود که شاهد کاهش گسترده توده‌های یخچالی در تمامی مناطق بودیم؛ وضعیتی که به خطرات کوتاه‌مدتی همچون سیل و همچنین ناامنی بلندمدت منابع آب منجر شده است. در بازه زمانی ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵، یخچال‌های طبیعی در هر سالِ مورد بررسی دچار کاهش جرم شدند و مجموع کاهش جرم جهانی آن‌ها به ۱۴۰۰ گیگاتن آب رسید. این مقدار تقریباً معادل آب مورد نیاز برای پر کردن ۵۶۰ میلیون استخر شنای المپیک، یا حدود یک‌سومِ میزان برداشت سالانه آب شیرین است.

از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵، حوضه‌های آبریز لا پلاتا و آمازون در آمریکای جنوبی، خاورمیانه و شاخ بزرگ آفریقا شرایط خشکسالی چند ساله مداوم را تجربه کردند، در حالی که سیل‌های شدید بارها غرب و مرکز آفریقا و جنوب شرقی آسیا را تحت تأثیر قرار دادند.

آسیا و آفریقا مناطقی بودند که بیشترین تأثیر را از رویدادهای شدید آب و هواشناسی در سال ۲۰۲۵ داشتند، به طوری که چندین کشور آفریقایی به مدت دو سال (نیجریه) یا سه سال متوالی (جمهوری دموکراتیک کنگو) سیل‌های بزرگی را تجربه کردند.

جنوب و جنوب شرقی آسیا تحت تأثیر طوفان‌های گرمسیری مرکب و باران‌های موسمی شدید قرار گرفت که منجر به مرگ تا ۳۶۰۰ نفر در کشورهای آسیب‌دیده – سریلانکا، پاکستان، ویتنام، اندونزی، تایلند، مالزی و فیلیپین – شد.

ارزیابی خسارات اقتصادی مرتبط با بلایای مرتبط با آب در بسیاری از کشورها همچنان چالش برانگیز است.

گزارش «وضعیت منابع آب جهانی» سازمان جهانی هواشناسی (WMO)، ارزیابی سالانه و جامعی است که بر پایه یافته‌های علمی تدوین شده و به بررسی چرخه هیدرولوژیکی و رویدادهای شدید در سال ۲۰۲۵ و همچنین پنج سال گذشته می‌پردازد.

پیام‌های کلیدی

سال ۲۰۲۵ از نظر میزان جریان (دبی) رودخانه‌ها، یکی از خشک‌ترین سال‌ها در ۳۵ سال اخیر بود.

جریان رودخانه‌ها در هفت سال گذشته وضعیتی غیرعادی داشته است.

ذخایر آب در سطح خشکی‌های زمین طی ۱۰ سال گذشته کاهش یافته است.

برای چهارمین سال پیاپی، شاهد از دست رفتن گسترده یخچال‌های طبیعی در تمامی مناطق بوده‌ایم.

آسیا و آفریقا مناطقی هستند که بیشترین آسیب را از بلایای مرتبط با آب دیده‌اند.

دسترسی به داده‌های مربوط به آب بهبود یافته، اما همچنان در مناطقی که به‌شدت تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، خلأهایی وجود دارد.

بر اساس گزارش فوق رودخانه‌های سراسر جهان در سال ۲۰۲۵ یکی از خشک‌ترین سال‌های خود را در بیش از سه دهه اخیر تجربه کردند. این گزارش نشان‌دهنده تداوم روند نزولی بلندمدت در ذخایر آب شیرین زمین و عقب‌نشینی یخچال‌های طبیعی است؛ روندهایی که پیامدهای جدی برای مردم و اقتصادها در آینده به همراه دارند.

سال ۲۰۲۵ چهارمین سال پیاپی بود که شاهد کاهش گسترده توده‌های یخچالی در تمامی مناطق بودیم؛ وضعیتی که به خطرات کوتاه‌مدتی همچون سیل و همچنین ناامنی بلندمدت منابع آب منجر شده است. در بازه زمانی ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵، یخچال‌های طبیعی در هر سالِ مورد بررسی دچار کاهش جرم شدند و مجموع کاهش جرم جهانی آن‌ها به ۱۴۰۰ گیگاتن آب رسید. این مقدار تقریباً معادل آب مورد نیاز برای پر کردن ۵۶۰ میلیون استخر شنای المپیک، یا حدود یک‌سومِ میزان برداشت سالانه آب شیرین است.

از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵، حوضه‌های آبریز لا پلاتا و آمازون در آمریکای جنوبی، خاورمیانه و شاخ بزرگ آفریقا شرایط خشکسالی چند ساله مداوم را تجربه کردند، در حالی که سیل‌های شدید بارها غرب و مرکز آفریقا و جنوب شرقی آسیا را تحت تأثیر قرار دادند.

آسیا و آفریقا مناطقی بودند که بیشترین تأثیر را از رویدادهای شدید آب و هواشناسی در سال ۲۰۲۵ داشتند، به طوری که چندین کشور آفریقایی به مدت دو سال (نیجریه) یا سه سال متوالی (جمهوری دموکراتیک کنگو) سیل‌های بزرگی را تجربه کردند.

جنوب و جنوب شرقی آسیا تحت تأثیر طوفان‌های گرمسیری مرکب و باران‌های موسمی شدید قرار گرفت که منجر به مرگ تا ۳۶۰۰ نفر در کشورهای آسیب‌دیده – سریلانکا، پاکستان، ویتنام، اندونزی، تایلند، مالزی و فیلیپین – شد.

ارزیابی خسارات اقتصادی مرتبط با بلایای مرتبط با آب در بسیاری از کشورها همچنان چالش برانگیز است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *