یک پژوهشگر حوزه بهداشت عمومی در دانشگاه بوفالو خاطرنشان می‌کند که صرفِ برخورداری یک مدرسه یا درمانگاه از خدمات اولیه آب و بهداشت، لزوماً به این معنا نیست که دانش‌آموزان یا بیمارانِ وابسته به این خدمات، می‌توانند تشنگی خود را برطرف کنند یا نیازهایشان به شکلی مناسب تأمین شود.
فعالیت‌های این پژوهشگر حوزه بهداشت عمومی در مدارس و مراکز درمانی در گزارش‌های پایش جهانی سازمان بهداشت جهانی و یونیسف بازتاب یافته است. همچنین او به عنوان سرپرست پروژه‌های «تجربیات ناامنی آب و فاضلاب مدرسه» و «تجربیات ناامنی آب و فاضلاب مراکز مراقبت‌های بهداشتی» فعالیت داشته است. این دو کنسرسیوم بین‌المللی چندبخشی، نظرسنجی‌های کوتاهی را تهیه کردند که ارزیابی می‌کند آیا خدمات آب و فاضلاب برای دانش‌آموزان، بیماران و کارکنان در دسترس، قابل قبول و کافی هستند یا خیر.
ناامنی آب، درست مانند ناامنی غذایی، صرفاً به مسئله وجود یا عدم وجود یک منبع مربوط نمی‌شود؛ بلکه موضوع اصلی این است که آیا افراد می‌توانند به‌طور مطمئن، آب کافی برای رفع نیازهای خود تأمین کنند یا خیر. در مدارس و مراکز درمانی، این مفهوم شامل دسترسی به امکانات بهداشتی و رعایت اصول بهداشت فردی نیز می‌شود.
نتایج هر دو پروژه در حال حاضر به تصمیم‌گیرندگان محلی کمک می‌کند تا نیازها را تعیین کنند و از کارهای آینده آگاه شوند. تیم‌ها اکنون نظرسنجی‌ها را به سایت‌های جدید می‌آورند و به دنبال شرکا، از جمله در کشورهای با درآمد بالا، هستند. یافته‌های این پژوهش در «کنفرانس آب و سلامت که از ۲۶ تا ۳۰ اکتبر در چپل‌هیل (کارولینای شمالی) برگزار می‌شود؛ ارائه خواهد شد، همچنین تیم‌های پژوهشی قصد دارند نتایج کار خود را منتشر کرده و نتایج نهایی را در دسترس عموم قرار دهند.
