آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده گام بعدی را در روند بررسی خطرات سلامت عمومی مرتبط با فلوراید موجود در آب آشامیدنی اعلام کرد.این اقدام، نقطه عطفی مهم در روند تسریعشدهی ارزیابی فلوراید توسط این آژانس و در چارچوب قانون آب آشامیدنی سالم محسوب میشود.
نقش سازمان حفاظت از محیط زیست بر اساس قانون آب آشامیدنی سالم، محدود کردن میزان آلایندهها در آب آشامیدنیِ ارائهشده توسط سیستمهای آبرسانی عمومی به منظور حفاظت از سلامت عمومی است. این سازمان پیشتر، حداکثر سطح مجاز آلاینده برای فلوراید را 0.4 میلیگرم در لیتر تعیین کرده بود؛ استانداردی که در سال ۱۹۸۶ وضع و آخرین بار در سال ۲۰۲۴ بازنگری شد و هدف آن پیشگیری از اثرات نامطلوب شناختهشده یا احتمالی بر سلامت است.
تصمیمگیری در مورد افزودن فلوراید به آب آشامیدنی بر اساس توصیههای بهداشت عمومیِ ارائهشده توسط «وزارت بهداشت و خدمات انسانی» صورت میگیرد و در نهایت در سطح ایالتی یا محلی اتخاذ میشود. «سرویس بهداشت عمومی ایالات متحده» توصیههایی را با عنوان «توصیههایی برای غلظت فلوراید در آب آشامیدنی جهت پیشگیری از پوسیدگی دندان» منتشر کرده است. «برنامه فلوریداسیون آب شهری»، مقادیر مشخصی از فلوراید را برای آب آشامیدنی توصیه میکند تا بهترین نتیجه در پیشگیری از پوسیدگی دندان حاصل شود؛ سطح بهینه پیشنهادی آنها ۰٫۷ میلیگرم در لیتر است. این موارد صرفاً توصیه محسوب میشوند، جنبه مشورتی دارند و مشمول اختیارات قانونی سازمان حفاظت از محیط زیست نمیشوند.
استانداردهای نظارتی فدرالِ تعیینشده توسط سازمان حفاظت از محیط زیست، صرفنظر از اینکه فلوراید بهطور طبیعی در منبع آبِ سامانه وجود داشته باشد یا عمداً توسط متولیان سامانه آب به آن افزوده شود، لازمالاجرا هستند. مسئولیت سازمان حفاظت از محیطزیست تضمین این نکته است که سطح کلی فلوراید در محدودههای ایمن برای سلامت باقی بماند.
