آیا آب شیر طعم عجیبی دارد؟ ممکن است دلیل آن خشکسالی باشد. با توجه به کمبود باران و بالا بودن دما، مواد معدنی و ترکیبات طبیعی میتوانند غلیظتر شوند که میتواند طعم یا بوی متفاوتی به آب لولهکشی بدهد.
آندریا دیتریش، متخصص کیفیت آب دانشگاه ویرجینیا تک معتقد است که خشکسالی هم بر کمیت و هم بر کیفیت آبهای سطحی تأثیر میگذارد. با کاهش بارندگی و افزایش گرما، تبخیر افزایش مییابد و مواد معدنی باقیمانده غلیظتر میشوند. این امر میتواند به آب آشامیدنی طعمی شور، شبیه به مواد معدنی، گچی، تلخ یا فلزی بدهد. آب گرمتر همچنین میتواند طعم مواد معدنی را بیشتر قابل توجه کند.
هوای گرم همچنین میتواند جلبکها و سیانوباکتریها را به رشد در دریاچهها و مخازن آب تشویق کند و ترکیبات طبیعی مانند ژئوسمین که بوی خاکی دارد و ۲-متیل ایزوبورنئول که بوی کپک میدهد را تولید کند. انسانها میتوانند هر دو را در غلظتهای بسیار کم، تشخیص دهند. اگرچه این ترکیبات در آب آشامیدنی طعم ناخوشایندی دارند، اما به طور طبیعی در غذاها و نوشیدنیهایی مانند چغندر، ذرت و قهوه وجود دارند. بنابراین، اگر آب لولهکشی ناگهان طعم بدی پیدا کرد، چه باید کرد؟
طعم یا بوی غیرمعمول لزوماً به معنای ناامن بودن آب نیست. اما برخی بوها، به ویژه بوهای شبیه فاضلاب یا سپتیک، میتوانند نشاندهنده یک نگرانی بالقوه برای سلامتی باشند. در خشکسالیهای شدید، غلظت مواد معدنی سدیم یا فلزات خاص میتواند به اندازهای بالا برود که نگرانیهایی برای سلامتی ایجاد کند.
یکی از راههای بهبود بو و طعم آب آشامیدنی از طریق دستگاههای تصفیه خانگی مانند پارچهای فیلتر آب است. فیلترها اغلب حاوی کربن فعال هستند که بسیاری از بوها را از بین میبرند. منبع آب آشامیدنی یکی از بزرگترین عوامل مؤثر بر طعم آن است. زمینشناسی محلی تعیین میکند که کدام مواد معدنی در آبهای زیرزمینی و سطحی حل میشوند، همچنین جلبکها و سیانوباکتریها میتوانند در طعم و بو در برخی دریاچهها و مخازن نقش داشته باشند.
