برداشت آب جوی مبتنی بر جذب، بخار آب را از هوا با استفاده از مواد تخصصی یا جاذبها و انرژی حرارتی برای تولید آب شیرین جذب میکند. در تحقیقات اخیر، محققان یک استراتژی مبتنی بر باد را توسعه دادند که نشان داد رویکردی مقرون به صرفه و پایدار برای تولید آب شیرین ارائه میدهد.
این استراتژی شامل استفاده از چیزی است که اسفنجهای پلیمری جاذب رطوبت نامیده میشوند که بسیار متخلخل هستند و آب را جذب میکنند. اسفنجها با گرمایش جریان گردابی با نیروی باد ادغام میشوند، فرآیندی که انرژی جنبشی باد را به انرژی حرارتی تبدیل میکند تا آب را از اسفنجهای اشباع شده آزاد کند. تحت شرایط متغیر هوای محیط، این روش 9.9 لیتر آب در روز برای هر 1 کیلوگرم ماده اسفنج تولید کرد.
به گفته دکتر هایکینگ لی، بیشتر سیستمهای برداشت آب جوی مبتنی بر جذب، برای بازسازی جاذب به انرژی حرارتی خورشیدی یا گرمای تولید شده الکتریکی متکی هستند. تحقیقات اخیر، گرمایش جریان گردابی با نیروی باد را به عنوان یک مسیر جدید انرژی تجدیدپذیر معرفی میکند که مرحله تولید برق میانی را دور میزند و مستقیماً انرژی جنبشی باد را با راندمان تبدیل انرژی بیش از ۹۰٪ به گرما تبدیل میکند و طیف منابع انرژی تجدیدپذیر موجود برای برداشت آب جوی را گسترش میدهد.
این راهکار میتواند از تولید آب شیرین بهصورت مستقل پشتیبانی کند؛ بهویژه در جوامع ساحلی و جزیرهای که از منابع باد فراوانی برخوردارند، و همچنین در مناطق دورافتادهای که دسترسی به آب شیرین یا زیرساختهای برق مطمئن در آنها محدود است.
