پروفسور سوزی دای، جلبکهای خاصی را برای حذف و استفاده مجدد از میکروپلاستیکهای مضر از فاضلاب مهندسی کرده است. محقق دانشگاه میسوری در حال ارائه یک راهحل نوآورانه برای حذف ذرات ریز آلودگی پلاستیکی از آب است. او اخیراً یک گونه انقلابی از جلبک را برای جذب و حذف میکروپلاستیکهای مضر از آب آلوده به کار گرفته است. دای، با هدف بهبود جهان برای حیات وحش و انسانها، همچنین قصد دارد میکروپلاستیکهای جمعآوریشده را به محصولات ایمن و بیوپلاستیک مانند فیلمهای پلاستیکی کامپوزیتی تبدیل کند.
دای، استاد دانشکده مهندسی و محقق اصلی مرکز علوم زیستی معتقد است ک آلایندهها تقریباً در همه جای محیط زیست، مانند برکهها، دریاچهها، رودخانهها، فاضلاب و ماهیهایی که مصرف میکنیم، یافت میشوند. در حال حاضر، اکثر تصفیهخانههای فاضلاب فقط میتوانند ذرات بزرگ پلاستیک را حذف کنند، اما میکروپلاستیکها آنقدر کوچک هستند که از میان آنها عبور میکنند و در نهایت وارد آب آشامیدنی میشوند، محیط زیست را آلوده میکنند و به اکوسیستمها آسیب میرسانند.
اخیرا در یک مطالعه، دای از مهندسی ژنتیک برای ایجاد نوع جدیدی از جلبک استفاده کرد که یک روغن طبیعی فرار به نام لیمونن تولید میکند، همان ماده شیمیایی که به پرتقالها عطر طراوتبخش میدهد. لیمونن باعث میشود جلبک جدید دافع آب باشد. از آنجا که میکروپلاستیکها نیز دافع آب هستند، این دو وقتی در آب به هم میرسند مانند آهنربا عمل کرده و تودههایی را تشکیل میدهند که به پایین فرو میروند و یک لایه جامد از زیستتوده ایجاد میکنند که جمعآوری و حذف آن آسان است.همچنین، جلبکهای مهندسیشدهی ویژه میتوانند در فاضلاب رشد کنند، از مواد مغذی اضافی تغذیه کنند و همزمان با رشد، آب را تمیز کنند.
با حذف میکروپلاستیکها، تمیز کردن فاضلاب و در نهایت استفاده از میکروپلاستیکهای حذفشده برای تولید محصولات بیوپلاستیکی، میتوان با یک رویکرد، سه مشکل را برطرف کرد. ادغام این فرآیند جدید در تصفیهخانههای فاضلاب به منظور تصفی آب شهرها، کاهش آلودگی و در عین حال تولید محصولات جانبی مفید.
